متن فارسی مقررات متحد الشکل ضمانت نامه های عند المطالبه URDG758

مقررات متحد الشکل ضمانت نامه های عند المطالبه URDG758

ICC Uniform Rules for Demand Guarantees 758

ماده 1 – کاربرد مقررات متحد الشکل ضمانت نامه های عند المطالبه (URGD)

الف - مقررات متحد الشکل ضمانت نامه های عند المطالبه URDG  برای هر ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابلی که در آن صریحا قید شده باشد که تابع این مقررات است اجرا می شود. مقررات URDG برای کلیه طرفین ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابل لازم الاجرا است ، مگر اینکه در ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابل حذف یا تعدیل شده باشد.

ب -  در مواردی که به درخواست ضامن متقابل ، ضمانت نامه عند المطالبه طبق این مقررات صادر می شود ، ضمانت نامه متقابل نیز تا این مقررات صادر می شود ، ضمانت نامه متقابل نیز تابع همین مقررات است مگر اینکه در ضمانت نا در ضمانت نامه متقابل اجرای این مقررات استثنا شود . به هر حال ،  ضمانت نامه عندالمطالبه صرفا به خاطر اینکه ضمانت نامه متقابل تابع مقررات حاضر است ، مشمول این مقررات نمی شود.

ج – چنانچه ، به درخواست یا موافقت طرف دستور دهنده ، ضمانت نامه عندالمطالبه یا ضمانت نامه متقابل تابع این مقررات صادر شود ، چنین فرض می شود که طرف دستور دهنده حقوق و تعهداتی را که صریحا در این مقررات ذکر شده است ، پذیرفته است.

د -  چنانچه ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابل عندالمطالبه در تاریخ جولای 2010 یا بعد از این تاریخ صادر شود و در آن اشاره ای نشود که مشمول مقررات 1992 یا مقررات حاضر تجدیدنظر 2010 آن است یا به شماره نشریه اشاره ای نشود ، ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابل عندالمطالبه تابع مقررات تجدیدنظر شده 2010 می باشد.

ماده 2 – تعاریف

از نظر این مقررات :

طرف ابلاغ کننده : طرفی است که ضمانت نامه را به درخواست ضامن ، ابلاغ می کند.

درخواست کننده : طرفی است که در ضمانت نامه به عنوان شخصی که تعهداتی را به موجب روابط پایه که ضمانت نامه برای تامین آن صادر می شود ، به عهده می گیرد.

درخواست کننده ممکن است همان طرف دستور دهنده باشد یا نباشد.

درخواست : به معنای تقاضای صدور ضمانت نامه است.

تایید شده : این اصطلاح اگر برای مدارک الکترونیکی بکاررود ، معنایش این است که طرفی که مدرک را دریافت نموده قادر به اثبات مشخصات ظاهری ارسال کننده ، کامل بودن و عدم تغییر مدرک می باشد.

ذینفع : شخصی است که ضمانت نامه به نفع او صادر شده است.

روزکاری :  به معنی روزی است که معمولا محل کاری که باید اقداماتی را تحت این مقررات انجام دهد ، برای انجام آن کار باز است.

هزینه ها : به معنی هر نوع کمیسیون ، کارمزد و مخارجی است که هریک از طرفین ضمانت نامه ای که تابع این ضوابط است باید بپردازد.

مطالبه مطابق :  به معنی مطالبه پرداختی است که الزامات مطالبه مطابق با شرایط ضمانت نامه را داشته باشد.

ارائه مدارک مطابق با شرایط ضمانت نامه : به معنی ارائه مدارکی است که اولا ، مطابق با شرایط ضمانت نامه بوده ، ثانیا ، مطابق این مقررات تا جایی که هماهنگ با آن شرایط است ، باشد و ثالثا در صورتی که در خصوص آن ضوابطی در ضمانت نامه یا این مقررات پیش بینی نشده است ، مطابق با رویه استاندارد بین المللی ضمانت نامه باشد.

ضمانت نامه متقابل : به معنی تعهدی کتبی است ، به نام هر خوانده، با این وصف که توسط ضامن متقابل به طرف دیگر داده می شود برای صدور ضمانت نامه ای توسط آن طرف یا ضامن متقابل دیگر.در ضمانت نامه متقابل چنین پیش بینی می گردد که در صورت ارائه مدارک مطابق با شرایط ضمانت نامه متقابلی که به نفع طرف دیگر صادر شده ، ضامن متقابل وجه ضمانت نامه را پرداخت نماید.

ضامن متقابل : طرفی است که ضمانت نامه متقابل به نفع ضامن یا ضامن متقابل دیگری صادر می کند. ضامن متقابل شامل طرفی که به حساب خود تعهد ایجاد می کند نیز می باشد.

مطالبه : به معنی مدرک امضا شده است که دینفع به موجب ضمانت نامه درخواست پرداخت می نماید.

ضمانت نامه عندالمطالبه یا ضمانت نامه : به معنی هر تعهد امضاشده ای است ، به نام هر خوانده با این توصیف که متضمن تعهد به پرداخت در صورت ارائه مدارک مطابق با شرایط ضمانت نامه باشد.

مدرک : به معنی هر گونه سابقه امضا شده یا امضا نشده از اطلاعات است که به صورت کاغذی یا الکترونیکی باشد ، به نحوی که دریافت کننده بتواند آن را به صورت عینی و ملموس بازتولید نماید. در این مقررات مدرک شامل مطالبه وجه و اعلام تخلف نیز می باشد.

خاتمه اعتبار : به معنی تاریخ یا واقعه خاتمه اعتبار است و اگر هر دو ذکر شود هر یک زودتر اتفاق افتد تاریخ خاتمه اعتبار خواهد بود.

تاریخ خاتمه اعتبار :  به معنای تاریخی است که در ضمانت نامه مشخص شده و باید در آن تاریخ یا قبل از آن ارائه مدارک صورت گیرد.

واقعه خاتمه اعتبار :  به معنی واقعه ای است که طبق شرایط مندرج در ضمانت نامه با وقوع آن اعتبار ضمانت نامه فورا یا پس از گذشت مدتی که وقوع آن مسلم شود ، خاتمه می یابد. برای این منظور واقعه منجر به خاتمه اعتبار هنگامی واقع شده تلقی می گردد که :

     الف ) مدرکی که در ضمانت نامه برای وقوع آن مشخص شده و به ضامن ارائه شود یا ،

     ب ) اگر در ضمانت نامه مدرکی مشخص نشده است ، وقوع آن از سوابق ضامن قابل احراز باشد.

ضمانت نامه : همان تعریف ضمانت نامه عندالمطالبه

ضامن : طرفی است که ضمانت نامه صادر می کند و شامل طرفی که به حساب خود عمل می کند نیز می باشد.

سوابق ضامن : به معنای سوابقی است که نزد ضامن است و نشان دهنده واریز یا برداشت از حسابهایی است که نزد ضامن موجود می باشد ، به این شرط که ضامن با مراجعه به آن سوابق بتواند ضمانت نامه مربوط به آن و واریزها و برداشتها را مشخص کند.

طرف دستور دهنده : به معنی طرفی(غیر از ضامن متقابل) است که دستور صدور ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابل را می دهد و مسوول تامین پرداخت به ضامن یا در صورت صدور ضمانت نامه متقابل ، به ضامن متقابل می باشد. طرف دستور دهنده ممکن است درخواست کننده (Applicant) هم باشد یا نباشد.

ارائه مدارک (Presentation) : به معنی تحویل مدرک مقرر در ضمانت نامه به ضامن است یا مدرکی است که تحویل شده است. این تعریف ، ارائه مدارک غیر از مطالبه وجه را نیز شامل می شود ، مانند ارائه مدارک به منظور خاتمه اعتبار یا تغییر مبلغ ضمانت نامه.

ارائه کننده :  به معنی شخصی است که مدارک را بسته به مورد به عنوان ذینفع یا درخواست کننده یا از طرف آنها ارائه می دهد.

امضا شده : اگر در مورد مدرک ، ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابل به کار رود ، معنایش اصل مدرکی است که توسط صادر کننده مدرک یا از طرف او امضا شده است ، اعم از اینکه امضای الکترونیک باشد به نحوی که دریافت کننده مدرک ، ضمانت نامه یا ضمانت نامه متقابل بتواند اصالت آن را احراز کند ، یا به صورت دست نوشته ، امضای از طریق فکس ، پرفراژ،مهر ، علامت یا سایر روشهای مکانیکی باشد.

اعلام تخلف : بیانیه ای است که در ماده 15 (الف) یا 15 (ب) این مقررات به آن اشاره شده است.

روابط پایه : به معنای قرارداد ، شرایط مناقصه یا هر رابطه (حقوقی) دیگری بین درخواست کننده و ذینفع است که ضمانت نامه بر اساس آن صادر شده است.

ماده 3 – تفسیر

در این مقررات :

الف ) شعب بانک ضامن در کشورهای مختلف ، به عنوان واحد جداگانه تلقی می شود.

ب ) جز در مواردی که در متن ضمانت نامه طور دیگری مقرر شده باشد ، ضمانت نامه شامل ضمانت نامه متقابل و هریک از اصلاحیه های آن می شود. ضامن شامل ضامن متقابل ، و ذینفع شامل طرفی که ضمانت نامه متقابل به نفع او صادر شده است می باشد.

ج ) در صورتیکه مقرر شده باشد که یک یا بیش از یک مدرک اصلی یا تصویر سندالکترونیک ارائه گردد ، ارائه یک مدرک الکترونیک برای آن کافی است .

د ) واژگانی که برای شروع یا پایان یک دوره زمانی به کار می رود ، به مفهوم زیر است :

     1 - «از» ، «به» ، «تا این که» ، «تا» و «بین» ، شامل تاریخ ذکر شده می باشد.

     2 – «قبل از » و «بعد از» شامل تاریخ ذکر شده نمی شود.

ه) واژه «ظرف ... مدت» وقتی در رابطه با مدت زمانی پس از تاریخ یا واقعه خاصی به کار می رود ، تاریخ ذکر شده یا تاریخ واقعه را شامل نمی شود ولی شامل آخرین روز تاریخ آن مدت می باشد.

و ) اصطلاحاتی مانند «درجه یک» ، «مشهور» ، «واجدشرایط» ، «مستقل» ، «رسمی» ، «ذی صلاح» ، یا «محلی» که برای توصیف صادرکننده مدرک به کار می رود ، به معنای جواز صدور مدرک توسط هر کس ، به غیر از ذی نفع ضمانت نامه یا درخواست کننده ، می باشد.

ماده 4 – صدور ضمانت نامه و تاریخ موثر بودن

الف – زمانیکه ضمانت نامه از کنترل ضامن خارج شود ، صادر شده تلقی می شود.

ب – ضمانت نامه صادر شده غیر قابل برگشت است حتی اگر صراحتا در آن قید نشده باشد.

ج – ذی نفع می تواند از تاریخ صدور ضمانت نامه یا از هر تاریخ یا واقعه موخری که در ضمانت نامه پیش بینی شده است درخواست مطالبه وجه آن را بنماید.

 ماده 5 – استقلال ضمانت نامه و ضمانت نامه متقابل

الف – ضمانت نامه طبیعتا از رابطه پایه و از درخواست صدور ضمانت نامه مستقل است و رابطه پایه هیچ ربطی به ضامن ندارد و ضامن ملتزم به آن نیست. اشاره ای که در ضمانت نامه به رابطه پایه و برای مشخص کردن آن می شود ، طبیعت مستقل ضمانت نامه را تغییر نمی دهد. تعهد ضامن به پرداخت مبلغ ضمانت نامه تابع ادعاها و دفاعیات ناشی از هیچ رابطه دیگری غیر از رابطه بین ضامن و ذی نفع ، نمی باشد.

ب – ضمانت نامه متقابل طبیعتا از ضمانت نامه ، رابطه پایه ، درخواست صدور ضمانت نامه و هر ضمانت نامه متقابلی که مربوط به آن باشد مستقل است و ضامن متقابل به هیچ عنوان به این روابط دیگر بستگی نداشته و ملتزم به آن نیست.

اشاره ای که در ضمانت نامه متقابل به رابطه پایه برای مشخص کردن آن می شود ، طبیعت مستقل ضمانت نامه متقابل را تغییر نمی دهد. تعهد ضامن متقابل به پرداخت مبلغ ضمانت نامه مستقل است و تابع ادعاها و دفاعیات ناشی از هیچ رابطه دیگری غیر از رابطه بین ضامن متقابل و ضامن و ضامن یا ضامن متقابل دیگری که ضمانت نامه متقابل به نفع او صادر شده است نمی باشد.

ماده 6 – اسناد در مقابل کالا / خدمات یا اجرای کار

ضامن بر اساس اسناد عمل می کند و نه کالا ،خدمات یا اجرای کاری که اسناد ممکن است مربوط به آنها باشد. 

ماده 7 - شروط غیر اسنادی

به جز درج تاریخ یا قید گذشت زمان معینی ضمانت نامه نباید حاوی شرطی باشد که نتوان برای احراز تحقق آن مدرکی ارائه کرد.اگر ضمانت نامه حاوی شرطی باشدولی مدرکی که  اجرای شرط را نشان دهد معین نکرده باشد و سوابق موجود نزد ضمان یا شخصی که در ضمانت نامه مشخص شده است نیز نتوان تحقق شرط را احراز کرد ، ضامن آن شرط را نادیده خواهدگرفت،مگر برای حصول اطمینان از عدم تناقض بین داده های مندرج در ضمانت نامه با داده های مندرج در مدرکی که مشخص شده و تحت ضمانت نامه ارائه شده است.

ماده 8 - مفاد دستورات و ضمانت نامه ها

تمام دستوراتی که برای صدور ضمانت نامه صادر می شود و نیز خود ضمانت نامه باید صریح و روشن بوده و از ذکر جزئیات اضافی خودداری شود. درج نکات زیر در ضمانت نامه توصیه می شود :

الف - درخواست کننده

ب _ ذینفع

ج - ضامن

د - شماره یا سایر اطلاعاتی که رابطه پایه را مشخص کند

ه - شماره یا سایر اطلاعاتی که ضمانت نامه صادر شده یا در صورت ضمانت نامه متقابل ، ضمانت نامه متقابل را مشخص کند.

و - مبلغ یا حداکثر مبلغی که به موجب ضمانت نامه قابل پرداخت است و ارزی که پرداخت باید به آن ارز صورت گیرد.

ز - خاتمه اعتبار ضمانت نامه

ح - شرایط مطالبه ضمانت نامه

ط - تعیین این نکته که آیا مطالبه وجه یا سایر مدارک باید به صورت کاغذی ارائه شود ، یا به صورت الکترونیکی

ی - زبانی که هر مدرکی که در ضمانت نامه مشخص شده ، باید به آن زبان باشد.

ک - طرفی که موظف به پرداخت هزینه هاست

ماده 9 - رد درخواست صدور ضمانت نامه

اگر ضامن هنگام دریافت درخواست صدور ضمانت نامه ، آمادگی صدور آن را نداشته یا قادر به صدور ضمانت نامه نباشد ، باید بدون تاخیر ، طرفی را که دستور صدور ضمانت نامه را داده ، مطلع نماید.

ماده 10 - ابلاغ ضمانت نامه یا صلاحیه

الف - ممکن است ضمانت نامه از طرف ابلاغ کننده ، ابلاغ شود.طرف ابلاغ کننده ، با ابلاغ ضمانت نامه چه مستقیم و چه غیر مستقیم (از طرف ابلاغ کننده ی دوم ) به ذینفع و اگر موضوعیت داشته باشد ، به طرف ابلاغ کننده دوم ، اعلام می کند که از اصالت ظاهری ضمانت نامه اطمینان حاصل کرده و ابلاغیه او شرایط ضمانت نامه را همانطور که ، دریافت کرده صحیحا منعکس می کند.

ب - طرف ابلاغ کننده ی دوم ، با ابلاغ ضمانت نامه به ذینفع اعلام می کند که از اصالت ظاهری ابلاغ دریافتی اطمینان حاصل نموده و ابلاغیه او شرایط ضمانت را همانطور که دریافت کرده ، صحیحا منعکس می کند.

ج - طرف ابلاغ کننده یا طرف ابلاغ کننده دوم ضمانت نامه رابدون هیچگونه اظهارات اضافی و بدون هیچ تعهدی به ذینفع ابلاغ می کند.

د - اگر از یکی طرفها درخواست ابلاغ ضمانت نامه یا اصلاحیه آن بشود و آن طرف آمادگی صدور آن را نداشته یا قادر به آن نباشد باید بدون تاخیر طرفی را که ضمانت نامه ، اصلاحیه یا ابلاغیه را ارسال کرده ، مطلع نماید.

ه - اگر از طرفی درخواست ابلاغ ضمانت بشود ولی آن طرف از اصالت ظاهری آن ضمانت نامه یا ابلاغ اطمینان حاصل ننماید ، باید بدون تاخیر ، طرفی را که علی الظاهر دستورات از طرف او صادر شده است مطلع نماید. اما اگر علیرغم احراز اصالت ظاهری طرف ابلاغ کننده اول یا دوم بازهم تصمیم به ابلاغ ضمانت نامه بگیرد ، باید ذینفع یا طرف ابلاغ کننده دوم را مطلع کند که نوانسته است از اصالت ظاهری ضمانت نامه یا ابلاغ اطمینان حاصل نماید.

و - ضامنی که از خدمات طرف ابلاغ کننده یا ابلاغ کننده دوم استفاده می نماید ، و همچنین طرف ابلاغ کننده ای که از خدمات ابلاغ کننده ی دوم برای ابلاغ ضمانت نامه استفاده می نماید ، باید هر گاه ممکن باشد از خدمات همان طرف برای ابلاغ اصلاحیه آن ضمانت نامه نیز استفاده نماید.

ماده 11: اصلاحیه‌ها 
الف: اگر ضامن هنگام دریافت دستور اصلاحیه ضمانت‌نامه به هر دلیل آمادگی صدور آن را نداشته باشد یا قادر به صدور اصلاحیه نباشد باید بدون تأخیر طرفی که دستور را صادر کرده مطلع نماید. 
ب: اصلاحیه‌ای که بدون رضایت ذینفع صادرشده باشد برای او الزام‌آور نیست به‌هرحال ضامن از زمان صدور اصلاحیه به نحو غیرقابل‌برگشت ملزم به رعایت آن است مگر اینکه و تا زمانی که ذی‌نفع اصلاحیه را رد کند. 
ج: جز در جایی که بر طبق شرایط ضمانت‌نامه باید عمل شود، ذینفع می‌تواند رد کند اصلاحیه ضمانت نامه را تا مادامی که قبول اصلاحیه را اعلام نکرده یا مدرکی که مطابق ضمانت‌نامه پس از صدور اصلاحیه است ارائه نماید. 
د: طرفی که اصلاحیه ضمانت‌نامه را ابلاغ می‌کند باید بدون درنگ مراتب پذیرش یا رد اصلاحیه توسط ذینفع را به طرفی که اصلاحیه از او دریافت شده اعلام کند. 
هـ: قبول بخشی از اصلاحیه مجاز نیست و به‌منزله رد اصلاحیه تلقی خواهد شد. 
ز: درج شرطی در اصلاحیه مبنی بر این‌که اصلاحیه مذکور لازم‌الاجرا خواهد بود مگر این‌که ظرف مدت مشخصی توسط ذینفع رد شود نادیده انگاشته می‌شود. 
ماده 12: حدود تعهد ضامن در ضمانت‌نامه 
ضامن در مقابل ذینفع فقط اولاً طبق شرایط  و مقررات ضمانت‌نامه ثانیاً مطابق مقررات حاضر تا جایی که با شرایط مندرج در ضمانت‌نامه مطابق باشد و تا میزان مبلغ ضمانت‌نامه متعهد است. 
ماده 13: تغییر مبلغ ضمانتنامه 
ممکن است در ضمانت‌نامه شرط کاهش یا افزایش مبلغ آن در تاریخ‌های معین یا وقایعی که در ضمانت‌نامه درج‌شده و منتج به تغییر مبلغ آن باشد درج شود به این منظور واقعه (منجر به افزایش یا کاهش) باید شرایط زیر را داشته باشد: 
الف: هنگامی‌که مدرک مشخص‌شده در ضمانت‌نامه ارائه شود که نشان‌دهنده وقوع آن واقعه باشد. یا 
ب: اگر مدرکی در ضمانت‌نامه مشخص نشده باشد وقوع آن در سوابق ضامن یا شخصی که در ضمانت‌نامه مشخص‌شده قابل احراز باشد. 
ماده 14: ارائه مدارک 
الف: مدارک باید به ضامن ارائه شود: در محلی که ضمانت‌نامه صادرشده یا محل دیگری که در ضمانت‌نامه مشخص‌شده است. قبل و یا در تاریخ خاتمه اعتبار 
ب: ارائه مدارک باید کامل باشد مگر اینکه ذکر شود بعداً تکمیل خواهد شد. در این صورت مدارک باید قبل از خاتمه اعتبار ضمانت‌نامه کامل شود. 
ج: اگر در ضمانت‌نامه قیدشده باشد که مدارک به‌صورت الکترونیکی ارائه می‌شود باید در ضمانت‌نامه فرمت مدارک، سیستم دریافت اطلاعات و آدرس الکترونیکی برای ارائه مدارک مشخص شود.اگر در ضمانت‌نامه این موضوع مشخص نشود مدرک ممکن است به هر صورتی که اجازه احراز اصالت آن داده شود یا به‌صورت کاغذی ارائه شود. در اسناد الکترونیکی که قابلیت احراز اصالت آن به نظر وجود ندارد نباید ارایه شود. 
د: اگر در ضمانت‌نامه قید شود که ارائه مدارک به‌صورت کاغذی با استفاده از نحوه خاصی ارسال شود اما استفاده از سایر وسایل را استثنا نکرده باشد استفاده از سایر وسایل توسط ارائه‌دهنده مدارک درصورتی‌که در محل و تاریخی که دربند (الف) این ماده ذکرشده انجام شود مجاز می‌باشد. 
ه: اگر در ضمانت‌نامه مشخص نشده باشد مدارک به‌صورت کاغذی یا الکترونیکی ارائه شود مدارک باید به‌صورت کاغذی ارائه شود. 
و: هر بار که مدارک ارائه می‌شود باید مثلاً با ذکر شماره ارجاع ضمانت‌نامه مشخص شود که به‌موجب کدام ضمانت‌نامه ارسال‌شده است. اگر این شرط رعایت نشود زمان بررسی اسناد مندرج در ماده 20 متوقف‌شده و از زمان مشخص شدن ضمانت‌نامه ارجاعی شروع خواهد شد. مفاد این ماده موجب تمدید ضمانت‌نامه نمی‌شود و مانع از اجرای شرایط مذکور در ماده 15 (الف) و (ب) این مقررات برای هر مدرکی که جداگانه ارائه‌شده نخواهد بود. هر مدرکی که جداگانه ارائه شود نیز باید مطالبه وجهی را که مربوط به آن مدرک است مشخص نماید. 
چ: به جر مواردی که در ضمانت‌نامه به نحو دیگری پیش‌بینی‌شده باشد مدارکی که توسط درخواست‌کننده یا ذینفع صادر می‌شود شامل مطالبه وجه و اعلام تخلف باید به زبان ضمانت‌نامه باشد. مدارکی که توسط اشخاص دیگر صادر می‌شود ممکن است به هر زبان دیگری باشد. 
ماده 15: شرایط مطالبه وجه 
 الف: مطالبه وجه بر اساس ضمانت‌نامه باید همراه اسنادی باشد که در ضمانت‌نامه مشخص‌شده و در هر واقعه ای باید براساس اظهار نامه ای که به وسیله ذینفع ارایه میشود روشن شود درخواست‌کننده در چه موردی از تعهداتش تحت رابطه پایه تخلف کرده است. این اظهار نامه ممکن است در متن مطالبه وجه یا مدرک امضا شده دیگری که همراه مطالبه وجه بوده یا به مطالبه وجه اشاره کند باشد. 
ب: مطالبه وجه ضمانت‌نامه متقابل باید همراه اظهار نامه ‌ای از طرفی باشد که ضمانت‌نامه متقابل به نفع او صادرشده و در این اظهار نامه باید ذکر شود که طرف مذکور مطالبه وجه را مطابق با شرایط ضمانت‌نامه یا ضمانت‌نامه متقابلی که توسط او صادرشده، دریافت نموده است. این اظهار نامه ممکن است در متن مطالبه وجه یا مدرک امضاشده دیگری که همراه مطالبه وجه بوده یا به مطالبه وجه اشاره کند باشد. 
ج: شرط همراه بودن اظهار نامه دربندهای (الف) یا (ب) این ماده رعایت می شود مگر اینکه در ضمانت‌نامه یا ضمانت‌نامه متقابل به‌صراحت ای شرط استثنا شود. درج عبارتی مانند «اظهارنامه موضوع‌بند (الف) و (ب) ماده 15 استثنا می‌شود» برای رعایت مفاد این بند کافی است. 
د: تاریخ سند مطالبه وجه و اعلام تخلف نباید قبل از تاریخی که ذینفع محق به ارائه مطالبه وجه است باشد. تاریخ اسناد دیگر ممکن است قبل از تاریخ مذکور باشد. تاریخ سند مطالبه وجه و اعلام تخلف یا هر سند دیگری نباید بعد از تاریخ ارائه آن باشد. 
ماده 16: اطلاع در مورد مطالبه وجه 
ضامن باید بدون تأخیر طرف دستوردهنده و درصورتی‌که لازم باشد ضامن متقابل را از دریافت مطالبه وجه یا به‌عنوان گزینه دیگر، از درخواست تمدید ضمانت‌نامه مطلع نماید. ضامن متقابل باید بدون تأخیر طرف دستوردهنده را از مطالبه وجه بر اساس ضمانت نامه متقابل و هر درخواستی به‌عنوان جایگزین تمدید تاریخ خاتمه اعتبار ضمانت‌نامه متقابل مطلع نماید. 
ماده 17: مطالبه قسمتی از ضمانت‌نامه، مطالبات متعدد، مبلغ مطالبات 
الف: مطالبه وجه ممکن است برای کمتر از کل مبلغ ضمانت‌نامه صورت گیرد (مطالبه قسمتی از مبلغ ضمانت‌نامه) 
ب: ممکن است مطالبه وجه بیش از یک‌بار انجام شود (مطالبه متعدد) 
ج: اگر عبارت «مطالبه وجه به‌صورت متعدد ممنوع است» در ضمانت‌نامه درج شود به معنای این است که فقط یک‌بار درخواست مطالبه وجه برای کل مبلغ ضمانت‌نامه یا مبلغی کمتر از آن امکان‌پذیر است. 
د: اگر در ضمانت‌نامه قیدشده باشد که فقط یک‌بار مطالبه وجه باید انجام شود و مطالبه اول رد شود می‌توان در هنکام یا قبل از تاریخ خاتمه اعتبار ضمانت‌نامه مطالبه دیگری ارائه داد. 
هـ: مطالبه وجه منطبق با مطالبه وجه ضمانت نامه نیست اگر: آن برای بیش از مبلغ کل ضمانت باشد، یا اعلام تخلف یا مدارک دیگری که لازم است همراه ضمانت‌نامه ارائه شود جمعاً مبالغی را کمتر از مبلغ مطالبه نشان دهد. 
برعکس چنانچه اعلام تخلف یا مدارک دیگر مبالغی بیش از مبلغ مطالبه شده را نشان دهد، مطالبه وجه غیر منطبق تلقی نمی‌شود. 
ماده 18: مجزا بودن هر نوبت مطالبه وجه 
الف: مطالبه وجه غیر منطبق یا پس گرفتن مطالبه وجه، به‌منزله اعراض از حق ارائه مطالبه دیگر در دوره اعتبار ضمانت‌نامه نیست و به آن لطمه‌ای نمی‌زند اعم از این‌که در ضمانت‌نامه مطالبه قسمتی از وجه ضمانت‌نامه یا مطالبه متعدد منع شده باشد یا نه. 
ب: پرداخت مطالبه وجه ضمانت‌نامه که منطبق با شرایط آن نباشد به معنای اعراض از شرط منطبق بودن مطالبه‌های دیگر نیست 
ماده 19: بررسی اسناد 
الف: ضامن باید بر مبنای مدارک ارائه‌شده مشخص نماید که آیا صورت ظاهر آن مطابق با شرایط ضمانت‌نامه هست یا نه. 
ب: بررسی داده‌های مندرج در سندی که طبق ضمانت‌نامه ارائه آن لازم است باید در چارچوب متن سند، ضمانت نامه و این مقررات انجام شود. لازم نیست اطلاعات مندرج در یک سند با اطلاعات با اطلاعات دیگر مندرج در آن سند، هر مدرک دیگر یا ضمانت‌نامه یکسان باشد ولی نباید با یکدیگر تناقض داشته باشد. 
ج: اگر در ضمانت‌نامه ارائه مدرکی شرط شود بدون اینکه ذکر کند که باید امضاشده باشد، توسط چه کسی صادر یا امضا شود. محتوای آنچه باشد در این صورت: ضامن مدرک را به همان صورتی که ارائه‌شده می‌پذیرد مشروط بر اینکه به نظر رسد محتوای آن مدرک نتیجه‌ای را که برای ضمانت‌نامه لازم است حاصل کند و با بند (ب) ماده 19 این مقررات مطابق است. اگر مدرکی امضاشده باشد هر امضایی قابل‌قبول است و لازم نیست نشانه‌ای از نام یا موقعیت امضاکننده وجود داشته باشد. 
د: اگر مدرکی که در ضمانت‌نامه لازم نبوده یا در این مقررات به آن اشاره‌ای نشده ارائه شود نادیده گرفته می‌شود و ممکن است به ارائه‌کننده برگردانده شود. 
هـ: لازم نیست ضامن محاسبات ذینفع را که بر اساس فرمول مندرج در ضمانت‌نامه یا ارجاع شده به آن انجام‌گرفته دوباره محاسبه کند. 
و: درصورتی‌که لازم باشد مدرکی تائید شده به‌صورت قانونی گواهی‌شده یا تصدیق شده یا شبیه آن ارائه شود ضامن مدرکی را که امضا، علامت، مهر یا برچسب داشته باشد و صورت ظاهر آن مطابق با شرایط مذکور باشد می‌پذیرد. 
ماده 20: مهلت بررسی مطالبه ضمانت‌نامه – پرداخت 
الف: اگر هنگام بررسی مدارک برای مطالبه وجه ذکری از این‌که بعداً مدارک تکمیل خواهد شد نشده باشد ضامن باید طی 5 روز کاری بعد از ارائه مدارک مطالبه، آن را برای تشخیص مطابق بودن بررسی کند. خاتمه اعتبار ضمانت‌نامه در یا بعد از تاریخ ارائه مدارک تأثیری در این مدت ندارد و کوتاه‌تر نخواهد شد. به‌هرحال اگر هنگام ارائه مدارک اشاره شود که بعداً تکمیل خواهد شد ضامن آن را تا زمان کامل شدن بررسی نخواهد کرد. 
ب: اگر ضامن مطالبه وجه را منطبق (با مفاد ضمانت‌نامه) تشخیص داد باید پرداخت را انجام دهد. 
ج: پرداخت در شعبه یا اداره ضامن یا ضامن متقابلی که ضمانت‌نامه یا ضمانت‌نامه متقابل را صادر کرده یا در محل دیگری که در ضمانت‌نامه یا ضمانت‌نامه متقابل ذکرشده انجام می‌گیرد. (محل پرداخت) 
ماده 21: ارز پرداخت 
الف: ضامن باید مطالبه ضمانت‌نامه را که منطبق با مفاد آن است به ارز تعیین‌شده در ضمانت‌نامه بپردازد. 
ب: اگر درزمانی که پرداخت وجه مطالبه باید انجام شود: ضامن به دلیل موانع خارج از کنترل خود نتواند پرداخت را به ارزی که در ضمانت‌نامه مشخص‌شده است بپردازد. یا در محل پرداخت وجه طبق قانون، پرداخت به ارز مذکور در ضمانت‌نامه غیرقانونی باشد. ضامن باید پرداخت را به ارز محل پرداخت ضمانت‌نامه انجام دهد حتی اگر در ضمانت‌نامه قیدشده باشد که پرداخت فقط باید به ارز تعیین‌شده در ضمانت‌نامه صورت گیرد. طرف دستوردهنده یا در صورت وجود ضمانت‌نامه متقابل، ضامن متقابل ملزم به پرداخت به چینن ارزی خواهد بود ضامن یا ضامن متقابل می‌تواند انتخاب نماید (از دستوردهنده یا ضامن متقابل) که به همان ارزی که پرداخت انجام‌شده یا به ارز مذکور در ضمانت‌نامه یا ضمانت‌نامه متقابل به او بازپرداخت کند. 
ج: پرداخت یا بازپرداخت به ارز محل پرداخت به‌موجب بند (ب) بالا باید به نرخ تبدیل قابل‌اعمال در آن محل در زمان سررسید پرداخت یا بازپرداخت انجام شود. به‌هرحال اگر ضامن در سررسید پرداخت وجه ضمانت‌نامه را پرداخت نکرده باشد ذینفع ممکن است پرداخت را به نرخ تبدیل قابل‌اعمال در سررسید پرداخت یا در زمان پرداخت عملی درخواست نماید. 
ماده 22: ارسال تصویر مطالبه مطابق با شرایط 
ضامن باید بدون تأخیر تصویر مطالبه وجه منطبق با مفاد ضمانت‌نامه و هر مدرک مربوط به آن را برای طرف دستوردهنده یا اگر لازم باشد به ضامن متقابل برای انتقال به‌طرف دستوردهنده ارسال نماید. به‌هرحال نه ضامن متقابل و نه طرف دستوردهنده هریک مصداق داشته باشد نباید پرداخت ضمانت‌نامه یا بازپرداخت آن را معلق به ارسال مدارک نمایند. 
ماده 23: تمدید یا پرداخت 
الف: اگر مطالبه ضمانت‌نامه به‌صورت تخییری متضمن درخواست تمدید تاریخ اعتبار ضمانت‌نامه باشد ضامن می‌تواند پرداخت را برای مدتی که از 30 روز تقویمی پس از دریافت مطالبه تجاوز نکند معلق نماید. 
ب: اگر چنبن تعلیقی اتفاق بیفتد و ضامن مطالبه منطبق با مفاد ضمانت‌نامه متقابلی را به‌موجب ضمانت‌نامه متقابل ارائه دهد و به‌صورت تخییری درخواست تمدید تاریخ اعتبار ضمانت‌نامه متقابل را بنماید، ضامن متقابل می‌تواند پرداخت را برای مدتی که بیش از 4 روز کمتر از موعودی که پرداخت به‌موجب ضمانت‌نامه (اصلی) معلق شده نباشد تعلیق نماید. 
ج: ضامن باید بدون تأخیر طرف دستوردهنده یا درصورتی‌که مصداق داشته باشد ضامن متقابل را از تعلیق پرداخت ضمانت‌نامه مطلع نماید. سپس ضامن متقابل باید طرف دستوردهنده را از چنین تعلیق و نیز تعلیق پرداخت ضمانت‌نامه متقابل مطلع نماید. رعایت مفاد این ماده به‌منزله انجام تکلیف اطلاع دادن طبق ماده 16 است. 
د: چنان چه تمدید مورد درخواست در مطالبه ضمانت‌نامه طی زمان تعلیق بندهای (الف) و (ب) اعطا شود، یا طرفی که درخواست پرداخت را ارائه نموده با آن موافقت نماید چنین تلقی می‌شود که از مطالبه وجه صرف‌نظر شده است. اگر با تمدید موافقت نشود ضامن باید مطالبه ضمانت‌نامه را که منطبق با مفاد آن است بدون نیاز به دریافت مطالبه مجدد بپردازد. 
هـ: ضامن یا ضامن متقابل حتی اگر طرفین دستور تمدید را داده باشند می‌توانند با تمدید مخالفت نمایند که در این صورت مبلغ ضمانت‌نامه باید پرداخت شود. 
و: ضامن یا ضامن متقابل باید بدون تأخیر از تصمیمی که در مورد تمدید اتخاذ می‌کنند، طرفی را که از او دستورات را دریافت داشته‌اند بر اساس بند (د) مطلع نمایند و یا مبلغ ضمانت‌نامه را بپردازند. 
ز: ضامن یا ضامن متقابل مسئولیتی در مقابل پرداختی که طبق این ماده معلق شده است ندارند. 
ماده 24: مطالبه وجه غیر منطبق با مفاد ضمانت‌نامه – قبول مغایرت و اطلاع 
الف: اگر ضامن مطالبه ضمانت‌نامه را به‌موجب ضمانت‌نامه مغایر مفاد ضمانت‌نامه تشخیص دهد می‌تواند آن را رد نموده یا صرفاً بر اساس صلاحدید خود به‌طرف دستوردهنده یا در صورت ضمانت‌نامه متقابل به ضامن متقابل برای قبول مغایرت مراجعه کند. 
ب: اگر ضامن متقابل مطالبه ضمانت‌نامه را به‌موجب ضمانت‌نامه مغایر تشخیص دهد می‌تواند درخواست را رد نموده یا صرفاً بر اساس صلاحدید خود به‌طرف دستوردهنده برای قبول مغایرت مراجعه کند. 
پ: مفاد بندهای (الف) و (ب) این ماده به معنای تمدید ذکرشده در ماده 20 نیست و به معنای عدول از الزام مقرر در ماده 16 نیز نیست 
قبول مغایرت از طرف ضامن متقابل یا طرف دستوردهنده ضامن یا ضامن متقابل را مجبور به قبول هر مغایرتی نمی‌نماید. 
ت: اگر ضامن مطالبه را رد کند باید در این بازه اطلاعیه‌ای به ارائه‌کننده درخواست بدهد که موارد زیر را بیان می‌کند: ضامن مطالبه وجه را رد می‌کند. ذکر هر مغایرتی که ضامن به دلیل آن‌ها مطالبه وجه را رد می‌نماید. 
ث: اطلاعیه موضوع‌بند (ت) این ماده باید بدون تأخیر ارسال شود و به‌هرحال نباید دیرتر از آخرین ساعت پنجمین روز کاری بعد از ارائه درخواست باشد. 
ج: اگر ضامن طبق مفاد بندهای (ت) و (ث) این ماده عمل نکند دیگر نمی‌تواند ادعا نماید که مطالبه ضمانت‌نامه و مدارک مربوطه منطبق با مفاد ضمانت‌نامه نبوده است. 
چ: ضامن پس از دادن اطلاعیه‌ای گه دربند (ت) به آن ملزم شده است می‌تواند در هر زمان اسناد ارائه‌شده به‌صورت کاغذی و سوابق الکترونیکی را به هر وسیله‌ای که مناسب بداند و بدون قبول هیچ مسئولیتی به ارائه‌دهنده عودت دهد. 
ح: هر جا که دربندهای (ت)، (ج) و (چ) به ضامن اشاره‌شده شامل ضامن متقابل هم می‌شود. 
ماده 25: کاهش مبلغ ضمانت‌نامه و خاتمه اعتبار 
الف: مبلغ قابل پرداخت در ضمانت‌نامه در موارد زیر کاهش می‌یابد: پرداخت مبلغ ضمانت‌نامه در اثر اجرای مفاد ماده 13، یا به‌موجب ابراء که به امضای ذینفع رسیده و از بخشی از مبلغ ضمانت‌نامه صرف‌نظر کرده باشد. 
ب: ضمانت‌نامه در شرایط زیر خاتمه می‌یابد اعم از اینکه اصل سند ضمانت‌نامه به ضامن عودت داده شود یا نه. انقضای سررسید ضمانت‌نامه هنگامی‌که مبلغ ضمانت‌نامه به صفر برسد. هنگامی‌که ابراء ضامن توسط ذینفع که به امضای او رسیده به ضامن ارائه گردد. 
پ: اگر در ضمانت‌نامه یا ضمانت‌نامه متقابل تاریخ خاتمه اعتبار یا واقعه منجر به خاتمه اعتبار ذکر نشده باشد ضمانت‌نامه پس از گذشت 3 سال از تاریخ صدور و ضمانت‌نامه متقابل 30 روز پس از خاتمه اعتبار ضمانت‌نامه اصلی منقضی می‌شود.
ت: اگر تاریخ خاتمه اعتبار ضمانت‌نامه در محل ارائه مطالبه وجه روز غیر کاری باشد تاریخ خاتمه اعتبار تا روز کاری بعدازآن در آن محل تمدید می‌شود. 
ث: اگر ضامن اطلاع پیدا کند که ضمانت‌نامه به دلایلی مه دربند (ب) شرح داده‌شده (غیر از واقعه منجر به خاتمه اعتبار) خاتمه یافته است باید بدون تأخیر طرف دستوردهنده یا اگر مصداق داشته باشد ضامن متقابل را مطلع نماید که در صورت اخیر نیز ضامن متقابل باید به‌طرف دستوردهنده اطلاع دهد. 
ماده 26: قوه قهریه (فورس ماژور) 
الف: در این ماده منظور از قوه قهریه مشیت الهی، شورش، ناآرامی‌های مدنی، اغتشاشات، جنگ، عملیات تروریستی یا هر اتفاقی که خارج از کنترل ضامن یا ضامن متقابل بوده می‌باشد به‌نحوی‌که باعث توقف فعالیت‌هایی مه مربوط به اقدامات تحت این مقررات است بشود. 
ب: اگر تاریخ ضمانت‌نامه در تاریخ ارائه مدارک به ضامن به دلیل وقوع قهوه قهریه متوقف شود: ضمانت‌نامه و ضمانت‌نامه متقابل برای مدت 30 روز تقویمی از تاریخ خاتمه اعتبار مندرج در ضمانت‌نامه تمدید می‌شود. ضامن باید به‌محض امکان طرف دستوردهنده یا در صورت ضمانت‌نامه متقابل ضامن متقابل را از وقوع قوه قهریه و تمدید مطلع نماید و ضامن متقابل نیز باید به‌طرف دستوردهنده مراتب را اطلاع دهد. درصورتی‌که مدارک ارائه‌شده ولی هنوز تا قبل از وقوع قوه قهریه بررسی نشده باشد زمان بررسی اسناد طبق ماده 20 تا زمان بازگشایی کار ضامن معلق می‌شود و مطالبه ضمانت‌نامه که منطبق با مفاد آن بوده و قبل از وقوع قوه قهریه انجام‌شده ولی به دلیل قوه قهریه پرداخت‌نشده پس از پایان قوه قهریه حتی اگر ضمانت‌نامه خاتمه یافته باشد پرداخت خواهد شد. در این شرایط ضامن می‌تواند در عرض 30 روز تقویمی بعد از پایان قوه قهریه مطالبه وجه را برای ضامن متقابل حتی اگر ضمانت‌نامه متقابل خاتمه یافته باشد ارسال نماید. 
پ: اگر تاریخ سررسید ضمانت‌نامه متقابل در زمان ارائه مدارک یا پرداخت به دلیل وقوع قوه قهریه متوقف شود: ضمانت‌نامه متقابل به مدت 30 روز تقویمی از تاریخی که ضامن متقابل به ضامن توقف کارش را به دلیل قوه قهریه اطلاع داده تمدید خواهد شد و سپس ضامن متقابل نیز مراتب تمدید و قوه قهریه را به‌طرف دستوردهنده اطلاع خواهد داد. درصورتی‌که مدارک ارائه‌شده باشد ولی هنوز تا قبل از وقوع قوه قهریه بررسی نشده زمان بررسی اسناد طبق ماده 20 تا زمان بازگشایی کار ضامن متقابل معلق می‌شود و مطالبه ضمانت‌نامه متقابل که منطبق با مفاد آن بوده و قبل از وقوع قوه قهریه انجام‌شده ولی به دلیل قوه قهریه پرداخت‌نشده در زمان پایان قوه قهریه حتی اگر ضمانت‌نامه متقابل خاتمه یافته باشد پرداخت خواهد شد. 
ت: طرف دستوردهنده ملزم به آثار تمدید تعلیق و پرداخت تحت این ماده خواهد بود. 
ث: ضامن و ضامن متقابل هیچ تعهد اضافی دیگری در مورد نتایج حاصله از وقوع قوه قهریه ندارند. 
ماده 27: عدم مسئولیت در مورد اصالت اسناد 
ضامن هیچ‌گونه تعهد یا مسئولیتی در خصوص موارد زیر ندارد: 
الف: شکل، کفایت، دقت، اصالت، صحت یا پیامدهای هرگونه امضا یا مدرک ارائه‌شده. 
ب: هرگونه اظهارات گلی یا خاص که در مدرک ارائه‌شده یا الحاق شده به آن ذکرشده باشد. 
پ: شرح، مقدار، وزن، کیفیت، شرایط، بسته‌بندی، تحویل ارزش، وجود کالا، خدمات یا سایر کارهای اجرایی یا آماری که در سند ارائه‌شده درج شود یا به آن‌ها ارجاع شود. یا 
ت: حسن نیت، فعل یا ترک فعل، ملائت مالی، اجرای کار یا اعتبار شخصی که سند را صادر کرده یا در هر سمت دیگری در اسناد که ارائه‌شده به او اشاره‌شده است. 
ماده 28: عدم مسئولیت در مورد مخابره و ترجمه پیام 
الف: ضامن هیچ‌گونه تعهد و مسئولیتی در مورد پیامدهای ناشی از تأخیر، مفقود شدن، نقض یا سایر اشتباهاتی که هنگام ارسال اسناد پیش می‌آید و آن سند طبق الزامات مندرج در ضمانت‌نامه مخابره یا ارسال‌شده یا در غیاب دستور مشخص ضامن راسا در خصوص انتخاب نحوه ارسال و تحویل آن اقدام کرده باشد ندارد. 
ب: ضامن هیچ‌گونه تعهد و مسئولیتی در مورد اشتباهات در ترجمه یا تفسیر اصطلاحات فنی ندارد و می‌تواند تمام یا قسمتی از ضمانت‌نامه را بدون ترجمه مخابره کند. 
ضامنی که به‌منظور اجرای دستور ظرف دستوردهنده از خدمات ظرف دیگری استفاده می‌کند این عمل را به‌حساب و مسئولیت طرف دستوردهنده انجام می‌دهد. 
ماده 30: حدود معافیت از مسئولیت 
مقررات مواد 27 تا 29 ضامنی را که با حسن نیت عمل‌نکرده از مسئولیت و تعهد مبری نمی‌نماید. 
ماده 31: جبران خسارت در مقابل عرف و قوانین خارجی 
طرف دستوردهنده و در صورت وجود ضمانت‌نامه متقابل، ضامن متقابل باید خسارت ضامن را در مقابل تعهدات و مسئولیت‌هایی که از عرف و قوانین خارجی بر عهده او می‌گذارد جبران بنماید. این قاعده شامل مواردی که عرف و قوانین خارجی نسبت به شرایط خاصی که در ضمانت‌نامه یا ضمانت‌نامه متقابل ذکرشده رجحان و برتری دارند نیز می‌باشد طرف دستوردهنده باید خسارت ضامن متقابل را که به‌موجب ضوابط این ماده خسارت ضامن را پرداخت‌نموده است جبران بنماید. 
ماده 32: مسئولیت پرداخت هزینه‌ها 
الف: طرفی که دستور انجام خدماتی را به‌موجب این مقررات به‌طرف دیگر می‌دهد مسئول پرداخت هزینه‌های انجام‌شده برای انجام دستورات خود می‌باشد. 
ب: اگر در ضمانت‌نامه قید شود که هزینه‌ها به عهده ذینفع است و نتوان هزینه‌ها را از ذینفع دریافت نمود طرف دستوردهنده باید هزینه‌ها را بپردازد. اگر در ضمانت‌نامه متقابل بیان شود که هزینه‌های مربوط به ضمانت‌نامه باید توسط ذینفع پرداخت شود و نتوان هزینه‌ها را از ذینفع دریافت کرد ضامن متقابل در مقابل ضامن مسئول پرداخت است و طرف دستوردهنده در مقابل ضامن متقابل مسئول است مه هزینه‌ها را بپردازد. 
پ: ضامن یا طرف ابلاغ کننده نباید شرط کند که ضمانت‌نامه ابلاغ یا اصلاحیه آن منوط به دریافت هزینه‌ها توسط ضامن یا طرف ابلاغ کننده است. 
ماده 33: انتقال ضمانت‌نامه و واگذاری عواید 
الف: ضمانت‌نامه فقط در صورتی قابل‌انتقال است که صراحتاً عیارت «قابل‌انتقال» در آن ذکر شود. ضمانت‌نامه قابل‌انتقال ممکن است بیش از یک‌بار و برای کل مبلغ باقی‌مانده منتقل شود. ضمانت‌نامه متقابل قابل‌انتقال نیست. 
ب: حتی اگر در ضمانت‌نامه صریحاً قیدشده باشد که قال انتقال است ضامن تکلیفی ندارد که به درخواست انتقال ضمانت‌نامه ترتیب اثر بدهد مگر تا حدودی و با روشی که با آن موافق باشد. 
پ: ضمانت‌نامه قابل‌انتقال ضمانت‌نامه‌ای است که ضامن آن را به درخواست ذینفع موجود (انتقال‌دهنده) ذر اختیار ذینفع جدیدی (انتقال گیرنده) قرار می‌دهد. 
ت: انتقال ضمانت‌نامه تابع مقررات زیر است: ضمانت‌نامه انتقال داده‌شده شامل تمام اصلاحاتی که انتقال‌دهنده و ضامن تا زمان انتقال با آن موافقت کرده‌اند نیز می‌باشد. علاوه بر شروطی که دربندهای (الف)، (ب) و (ت) (1) این ماده بیان‌شده، ضمانت‌نامه وقتی انتقال می‌یابد که انتقال‌دهنده طی اظهاریه امضاشده‌ای خطاب به ضامن اعلام نماید که انتقال گیرنده جانشین حقوق و تعهدات او در رابطه پایه شده است. 
ث: انتقال‌دهنده کلیه هزینه‌های مربوط به انتقال را باید بپردازد مگر اینکه به نحوی دیگر توافق شده باشد. 
ج: هرگونه مطالبه وجه و اعلام تخلف تحت ضمانت‌نامه انتقال‌یافته باید توسط انتقال گیرنده امضا شود. نام و امضای انتقال گیرنده به‌جای نام و امضای انتقال‌دهنده در هر سند دیگری نیز به‌جای نام و امضای انتقال‌دهنده به کار می‌رود مگر اینکه در ضمانت‌نامه قابلیت انتقال آن پیش‌بینی‌شده باشد. 
چ: چه در ضمانت‌نامه قابلیت انتقال آن پیش‌بینی‌شده باشد یا نه و به‌شرط و رعایت قانون حاکم: ذینفع می‌تواند عوایدی را که طبق ضمانت‌نامه مستحق دریافت آن بوده یا می‌شود واگذار نماید. به‌هرحال ضامن مکلف به پرداخت عواید به منتقل الیه نیست مگر این‌که خود با آن موافقت کرده باشد. 
ماده 34: قانون حاکم 
الف: قانون حاکم بر ضمانت‌نامه قانون محل شعبه یا اداره ضامن است که ضمانت‌نامه را صادر نموده است مگر اینکه در ضمانت‌نامه طور دیگری مقررشده باشد. 
ب: قانون حاکم بر ضمانت‌نامه متقابل قانون محل شعبه یا اداره ضامن متقابل است که آن را صادر کرده مگر این‌که در ضمانت‌نامه متقابل طور دیگری مقررشده باشد. 
ماده 35: مرجع صلاحیت‌دار 
الف: کلیه اختلافات بین ضامن و ذینفع در مورد ضمانت‌نامه منحصراً توسط دادگاه صلاحیت‌دار محل شعبه با اداره ضامنی که ضمانت‌نامه را صادر کرده حل‌وفصل می‌شود مگر اینکه در ضمانت‌نامه طور دیگری مقررشده باشد. 
ب: کلیه اختلافات بین ضامن متقابل و ضامن در مورد ضمانت‌نامه متقابل منحصراً توسط دادگاه صلاحیت‌دار محل شعبه یا اداره ضامن متقابل که ضمانت‌نامه متقابل را صادر کرده حل‌وفصل می‌شود مگر اینکه در ضمانت‌نامه متقابل به نحو دیگری پیش‌بینی‌شده باشد